elewacja wschodnia


OBIEKT ISTNIEJE
FOT:
Zdjęcie - Łukasz Wolski
Budowa:
1894-1896
Piętrowy budynek pierwotnie mieszczący oddział chorób zakaźnych - jeden z największych w zespole Szpitala Ujazdowskiego, wzniesiony w stylu wiktoriańskiej secesji. Od strony zachodniej (od strony Parku Ujazdowskiego) posiada wykusz w którym znajdowała się ciemnia, zaś nad nią taras. Na parterze mieściły się gabinety rentgenologiczne a na piętrze pokoje asystentów, zaś w części północnej mieszkanie rodziny prof. Zawadowskiego.
Z oddziałem związani byli radiolodzy, m.in.: prof. Bronisław Sabbat, prof. Witold Zawadowski, dr Maria Werkenthin, dr Krystyna Ossowska, dr Jan Kochanowski i wielu innych, organizowane był także liczne kursy z radiologii dla lekarzy.
Oddział był wyposażony w jeden z najnowocześniejszych sprzętów radiologicznych w ówczesnej Polsce.
Na badania radiologiczne przychodził do pawilonu dr Janusz Korczak z dziećmi z prowadzonego przez niego sierocińca przy Krochmalnej 92.
W czasie okupacji dokwaterowano tutaj rodziny wysiedlone z domu Funduszu Kwaterunku Wojskowego przy ul. Myśliwieckiej 11.
Po 1945:
Budynek przetrwał wojnę, po 1945 mieścił szkołę podstawową a następnie oddział dzienny szpitala przy ul. Nowowiejskiej.
W latach 20-tych XXI wieku budynek stał się własnością Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego "Meditrans", które planuje remont i utworzenie centrum szkoleniowego dla ratowników medycznych.
Pawilon obecnie jest najlepiej zachowanym obiektem z całego kompleksu Szpitala Ujazdowskiego - posiada oryginalną metalową klatkę schodową, biało-czarne ceramiczne płytki na obu poziomach a także oryginalne drzwi wewnętrze.
Na balkonie są zachowane autografy żołnierzy pacjentów z różnych okresów, także z czasów zaborów.

