+
+
ARCHITEKci:
Władysław Kozłowski i Apoloniusz Nieniewski
BUDOWA:
1899-1901
Trzypiętrowa kamienica w stylu neogotyckim.
Od 1901 roku działał tu powstały z funduszy Jadwigi i Wacława Mańkowskich Dom Pracy dla Chłopców. Zapewniał opiekę i naukę dla ubogich chłopców wyznania rzymskokatolickiego w wieku 7-14 lat.
W latach 1934-35 do budynku od strony wschodniej dobudowano kaplicę pw. Matki Bożej z Lourdes.
W czasie II wojny św. niemieckiej działała tu jadłodajnia dla ubogich a także punkt kontaktowy Armii Krajowej.
PO 1945:
W latach 1944-50 mieścił się tu szpital wojskowy, a następnie szkoła. Po jej likwidacji budynek stał się domem parafialnym dla sąsiedniej kaplicy.
Opis opracowany przez: Łukasza Wolskiego
Bibliografia: