ARCHITEKT:
Efraim Schroeger
BUDOWA:
1772-74
Pałac stojący przy krawędzi skarpy powstał dla księżnej Izabelli Czartoryskiej. Był klasycystyczną, piętrową budowlą na planie kwadratu z namiotowym dachem i jednocześnie częścią rozległego założenia parkowego ciągnącego się aż do obecnej ul. Belwederskiej. Na terenie założenia parkowego zaprojektowanego przez Szymona Bogumiła Zuga stanęły m.in. dwa pawilony bramne przy Puławskiej (Domek Mauretański i Gołębnik), oraz "zameczek" przy ul. Belwederskiej.
Przebudowy:
- przed 1806 przebudowie uległa wschodnia elewacja pałacu (wg projektu Sz. B. Zuga) oraz około 1780 powstaje Domek Murgrabiego (Burgrabiego) nieopodal południowo-zachodniego narożnika pałacu.
- w 1820 pałac wraz z parkiem stał się własnością Anny z Tyszkiewiczów Potocka, która zleciła jego przebudowę w stylu neogotyckim. Według projektu H. Marconiego w latach 1824-27 (lub 1822-25) przekształcono wówczas północną i wschodnią elewację pałacu.
- w 1845 właścicielem obiektu został litograf Franciszek Szuster, od którego nazwiska przyjęła się obecna nazwa. Kolejny właściciel zlecił Adamowi Idźkowskiemu rozbudowę o wieżyczkę i oficynę a także przebudowę tzw. domku Burgrabiego.
Zniszczony:
Pałac ucierpiał zarówno we wrześniu 1939 r., jak i w 1944 podczas powstania warszawskiego.
PO 1945:
W latach 1962-65 odbudowa wg projektu Jerzego Brabandera z przeznaczeniem na siedzibę Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego.
