Budynek należał do zespołu Instytutu Aleksandryjsko-Maryjskiego Wychowania Panien.
Rozbudowany:
początkowo wolnostojący budynek, w latach 90-tych XIX w. został rozbudowany w kierunku południowym i połączony łącznikiem z głównym gmachem Instytutu Wychowania Panien.
Do 1914 mieścił się w nim szpital dla uczennic, w okresie I wojny św. szpital wojskowy, następnie Instytut Badania Krwi.
Po 1922 budynek stał się siedzibą Senatu, przy czym po wybudowaniu nowej sali posiedzeń Sejmu w 1928, dotychczasowa sala posiedzeń Sejmu w głównym budynku Sejmu została zmniejszona i zaadaptowana na salę posiedzeń Senatu.
Po 1945:
rozebrany został zniszczony w czasie wojny łącznik z budynkiem głównym Sejmu.
Ocalały budynek został przeznaczony na biura Kancelarii Rady Państwa i Kancelarii Sejmu.
Obecnie:
po remoncie w 1992 budynek pełni funkcję siedziby Komisji Sejmowych.
