Marszałkowska / Królewska
Pierwotnie:
w tym miejscu znajdowały się zabudowania pałacu biskupa Antoniego Sebastiana Dembowskiego zbudowane w latach 1739-42, zajmujące obszar wzdłuż Marszałkowskiej od ul. Królewskiej po ul. Próżną.
W 1853 r. Henryk Marconi przygotował projekt potężnej kamienicy o trzech elewacjach - wzdłuż Marszałkowskiej oraz Królewskiej i Próżnej, mającej stanąć na miejscu pałacu i jego oficyn. Projekt nie został jednak zrealizowany.
W 1856 r. posesja została częściowo rozparcelowana na dwie działki, a docelowo została podzielona na cztery, na których stanęły kamienice: Marszałkowska 149 i nr 151 (obie przed 1858 r.), a po wyburzeniu pałacu w 1861 r. Marszałkowska 153 i Królewska 39.
Architekt:
Adolf Woliński.
Budowa:
1861-63 (?).
Kamienica powstała dla Jana Gottlieba Blocha, dokończona dla Jana Kuszla.
Pierwotnie kamienica była trzypiętrowa, z narożnikiem zwieńczonym sześcioboczną wieżyczką.
W latach 1871-1908 na pierwszym piętrze mieszkała Jadwiga Łuszczewska - wieszczka Deotyma, prowadząc w swoich apartamentach salon skupiający życie kulturalne i towarzyskie.
W 1874 Jadwiga Sikorska otworzyła w kamienicy pensję żeńską (późniejsze Gimnazjum im. Królowej Jadwigi), która ok. 1918 została przeniesiona do nowego gmachu przy pl. Trzech Krzyży.
Przebudowana:
kamienica w latach 1923-24 z inicjatywy Pocztowej Kasy Oszczędnościowej została podwyższona do wysokości pięciu pięter według projektu J. Handzelewicza.
Uwaga: w literaturze powtarza się błędna informacja o nadbudowie kamienicy w latach 1910-14 wg projektu Konstantego Jakimowicza.
Zniszczona:
we wrześniu 1939.
