Pierwotnie:
w tym miejscu znajdowały się zabudowania pałacu biskupa Antoniego Sebastiana Dembowskiego zbudowane w latach 1739-42, zajmujące obszar wzdłuż Marszałkowskiej od ul. Królewskiej po ul. Próżną.
W 1853 r. Henryk Marconi przygotował projekt potężnej kamienicy o trzech elewacjach - wzdłuż Marszałkowskiej oraz Królewskiej i Próżnej, mającej stanąć na miejscu pałacu i jego oficyn. Projekt nie został jednak zrealizowany.
W 1856 r. posesja została częściowo rozparcelowana na dwie działki, a docelowo została podzielona na cztery, na których stanęły kamienice: Marszałkowska 149 i nr 151 (obie przed 1858 r.), a po wyburzeniu pałacu w 1861 r. Marszałkowska 153 i Królewska 39.
Architekt:
Zygmunt Rozpendowski według projektu H. Marconiego z 1853 r.
Budowa:
ok. 1857 (?)
Kamienica została zbudowana dla Aleksandra Blumenfelda.
W okresie międzywojennym w kamienicy mieścił się Państwowy Instytut Dentystyczny.
Zniszczona:
we wrześniu 1939
